"Aquí no hay nada increíble, sólo lo de siempre".
Mostrando entradas con la etiqueta Random. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Random. Mostrar todas las entradas
miércoles, 13 de marzo de 2013
miércoles, 21 de marzo de 2012
Vida e Morte
"Nun lugar chamado Mandouro vivían dúas irmás. Vivían soas, nunha casa terreña que lles deixaran os pais. Dende esa casa víase o mar e os moitos navíos que alí viraban de Europa para os mares do sur. Unha irmá chamábase Vida e a outra Morte. Eran dúas boas mozas, garridas e alegres.
(...) O caso é que as dúas irmás levábanse moi ben. Como tiñan moitos pretendentes, fixeran un xuramento: Podían mocear, mesmo teren aventuras con homes, pero non separarse nunca. E cumpríano a fe. Os días de festa baixaban xuntas ao baile, a un lugar que chaman Donaire, onde acudía toda a mocidade da bisbarra. para chegaren alí, tiñan que pasar unhas terras de marisma, con moito lamazal, e que se coñecía por Fronteira. As dúas irmás ían coas zocas postas e levaban nas mans os zapatos. Os de morte eran brancos e os de Vida, negros.
(...) O que facían as dúas irmás facíano en realidade todas as mozas. Ían con zocas e cos zapatos na man, para telos limpos á hora de danzar. Así que se xuntaban na porta do baile ben, ben, un cento de pares de zocas, como barquiñas nun areal. Os mozos, non. Os mozos ían dacabalo. E facían moitos adornos nas cabalgaduras ao chegaren e ao marcharan, sobre todo ao chegar, para impresionar as mozas. E así pasaba o tempo. As dúas irmás ían ao baile, tiñan os seus quereres, pero sempre, tarde ou cedo, volvían á casa.
Unha noite, noite de moita invernada, houbo un naufraxio. Porque este, como sabedes, era e é un país de moitos naufraxios. Pero aquel foi un naufraxio moi especial. O barco chamábase Palermo e ía cargado de acordeóns. Mil acordeóns embalados en madeira. A tempestade fundiu o barco e arrastrou o cargamento cara á costa. O mar, cos seus brazos de estibador entolecido, esnaquixou as caixas e foi levando os acordeóns para as praias. Toda a noite soaron os acordeóns con melodías, claro, máis ben tristes. Era unha música que entraba polas fiestras, empuxada polo vendabal. Como toda a xente da bisbarra, as dúas irmás espertaron e tamén a escoitaron estarrecidas. Pola mañá, os acordeóns xacían nos areais como cadáveres de instrumentos afogados. Todos resultaron inservibles. Todos menos un. Encontrouno un mozo pescador nunha furna. Pareceulle tal sorte que aprender a tocalo. Era xa un mozo alegre, con moita chispa, pero aquel acordeón caeulle nas mans como unha gracia. A irmá Vida namorouse tanto del no baile que decidiu que aquel amor valía máis có vínculo coa súa irmá. E fuxiron xuntos, porque Vida sabía que Morte tiña un xenio do demo e que podía ser moi vingativa. E abofé que o era. Nunca llo perdoou. Por iso vai e vén polos camiños, sobre todo as noites de trebodada, para nas casas onde hai zocas na porta, e a quen atopa pregúntalle: Sabes dun mozo acordeonista e da puta da Vida? E a quen pregunta, por non saber, lévao por diante."
(Fragmento de "O lapis do carpinteiro" de Manuel Rivas)
viernes, 23 de diciembre de 2011
Postres
Bueno hace tiempo que no actualizo y como he estado pasando fotos de mi cámara al ordenador os enseñaré algunas de los postres que tengo hecho ^^
Estos son unos bombones que hice por San Valentín el año pasado. Chocolate negro, chocolate blanco y chocolate con leche~
También por San Valentín hice estas bolitas de bizcocho, riquiiiisimas pero muy difíciles de hacer...

Me gusta mucho hacer bizcochos porque son fáciles y quedan ricos, aquí las fotos de algunos de mis experimentos: primero un bizcocho de manzana en forma de rosquilla, buenísimo, en mi casa se acabó ese mismo día, eso me hace sentir una buena cocinera!

Luego ahí tengo una minifoto de un trozo de bizcocho de plátano... no lo intentéis... es terrible de hacer! Al menos eso me pareció a mi, medio siglo aplastando los condenados plátanos y al final no quedó como debería quedar... aish... no todo puede salir bien.
Y por último los bizcochitos de naranja, sencillos, rápidos y agradecidos ^^
¿Qué más decir? Es lo mejor del mundo! Me encanta el bizcocho de naranja, lo puedes hacer grande, pequeño mediano y no tardas demasiado ni requiere demasiada complicación, es genial!
Añado una foto de tostadas a la francesa que desde luego me parece el mejor desayuno del mundo! *¬*
Una maravilla!~

Y como extra una foto de mi pequeño Akuma con una galleta!
Por cierto cuidado con lo de hacer galletas! Parece fácil pero engaña! Hay que tener cuidado porque se ponen duras con nada.
Y con estoy y un bizcocho... xD
Si queréis alguna receta... estoy dispuesta a postearlas! ;)
![]() |
| Bombones~ |
También por San Valentín hice estas bolitas de bizcocho, riquiiiisimas pero muy difíciles de hacer...
![]() | |
| Bolitas de bizcocho *-* |

Me gusta mucho hacer bizcochos porque son fáciles y quedan ricos, aquí las fotos de algunos de mis experimentos: primero un bizcocho de manzana en forma de rosquilla, buenísimo, en mi casa se acabó ese mismo día, eso me hace sentir una buena cocinera!

Luego ahí tengo una minifoto de un trozo de bizcocho de plátano... no lo intentéis... es terrible de hacer! Al menos eso me pareció a mi, medio siglo aplastando los condenados plátanos y al final no quedó como debería quedar... aish... no todo puede salir bien.
Y por último los bizcochitos de naranja, sencillos, rápidos y agradecidos ^^
¿Qué más decir? Es lo mejor del mundo! Me encanta el bizcocho de naranja, lo puedes hacer grande, pequeño mediano y no tardas demasiado ni requiere demasiada complicación, es genial!
Añado una foto de tostadas a la francesa que desde luego me parece el mejor desayuno del mundo! *¬*
Una maravilla!~

Y como extra una foto de mi pequeño Akuma con una galleta!
Por cierto cuidado con lo de hacer galletas! Parece fácil pero engaña! Hay que tener cuidado porque se ponen duras con nada.
Y con estoy y un bizcocho... xD
Si queréis alguna receta... estoy dispuesta a postearlas! ;)
viernes, 21 de octubre de 2011
Buzzer Beat
¡Buenas queridos lectores inciertos e invisibles! Hace mucho que no me pasaba por aquí... la verdad es que no he tenido nada de tiempo desde que comencé el curso. Me he organizado muy mal últimamente pero a partir de ahora pienso ponerme las pilas! Me haré unos horarios y así distribuiré bien mis días para poder tener tiempo para todo, para bloguear también por supuesto ^^
Y ya que no tengo demasiado tiempo para currarme ninguna entrada os hablaré del último dorama que he visto, que ya que me gustó tanto quiero recomendarlo. Aunque nadie me lea... mi recomendación seguirá aquí escrita para la posteridad~
El dorama en cuestión se llama Buzzer Beat y el papel principal de éste está interpretado nada más y nada menos que por mi querido, deseado y amado Yamapi! *-*
La trama de este hermoso drama entremezcla amor, música clásica y deportes, sinceramente tras saber esto yo no me esperaba gran cosa... pero quedé gratamente sorprendida.
A pesar de lo que tengo escuchado por ahí de que el drama es simplón y lo mismo de siempre a mi no me lo parece en absoluto. Pienso que tras los diálogos y gestos de los personajes se pueden entrever sus miedos, preocupaciones, sus ideas, sus sentimientos... pero no de una manera evidente y eso lo hace mucho más realista y humano.
Yo destacaría especialmente el personaje de Naoki, (el prota, como no xD Oh~ Yamapi) porque es absolutamente adorable >< ¡No se puede ser más buenazo en este mundo! Es que ese chico se merece un premio: cocina, atiende de la casa, se preocupa por sus amigos y familiares, lo da todo por su trabajo, se esfuerza, tiene sus puntos flacos que poco a poco va aprendiendo a superar, ama con la inocencia de un niño y la responsabilidad de un adulto, persigue sus sueños, es tranquilo, amable, tierno hasta decir basta... aish~ me he quedado enamorada vamos! xD
Luego está la mala, que en realidad no es tan mala, sólo tiene sus debilidades y preocupaciones como todos, un personaje muy realista la verdad.
También los personajes secundarios resultan bastante simpáticos y agradables, cada uno de ellos con sus propias ideas y deseos.
Y por supuesto la chica, una mujer algo desastrosa pero realmente encantadora, habría mucho que decir de ella pero tampoco quiero hacer esto muy largo.
Mención importante también a la banda sonora, espléndida! Os pondría un link con el opening pero no he encontrado gran cosa por ahí así que si os interesa os diré que es la canción Ichibo to zenbu de B'z.
Como podréis comprobar esto no es una reseña ni mucho menos sino mi humilde opinión, a mi no me gusta hacer reseñas de doramas, las encontráis en cualquier sitio a patadas, prefiero dar mis puntos de vista.
Si alguien quiere leer la reseña yo recomiendo verla en Wiki drama.
Y como he dicho, esta es mi opinión, por supuesto puede que otra persona lo vea y le parezca una chorrada, no todos vemos las cosas de la misma manera, pero creo que aun así debéis darle una oportunidad por si os acaba pareciendo tan bueno como a mi.
Y dicho esto os pondré un par de imágenes más y hasta la próxima!
Y ya que no tengo demasiado tiempo para currarme ninguna entrada os hablaré del último dorama que he visto, que ya que me gustó tanto quiero recomendarlo. Aunque nadie me lea... mi recomendación seguirá aquí escrita para la posteridad~
El dorama en cuestión se llama Buzzer Beat y el papel principal de éste está interpretado nada más y nada menos que por mi querido, deseado y amado Yamapi! *-*
La trama de este hermoso drama entremezcla amor, música clásica y deportes, sinceramente tras saber esto yo no me esperaba gran cosa... pero quedé gratamente sorprendida.
A pesar de lo que tengo escuchado por ahí de que el drama es simplón y lo mismo de siempre a mi no me lo parece en absoluto. Pienso que tras los diálogos y gestos de los personajes se pueden entrever sus miedos, preocupaciones, sus ideas, sus sentimientos... pero no de una manera evidente y eso lo hace mucho más realista y humano.
Yo destacaría especialmente el personaje de Naoki, (el prota, como no xD Oh~ Yamapi) porque es absolutamente adorable >< ¡No se puede ser más buenazo en este mundo! Es que ese chico se merece un premio: cocina, atiende de la casa, se preocupa por sus amigos y familiares, lo da todo por su trabajo, se esfuerza, tiene sus puntos flacos que poco a poco va aprendiendo a superar, ama con la inocencia de un niño y la responsabilidad de un adulto, persigue sus sueños, es tranquilo, amable, tierno hasta decir basta... aish~ me he quedado enamorada vamos! xD
| Que monooos~ |
Luego está la mala, que en realidad no es tan mala, sólo tiene sus debilidades y preocupaciones como todos, un personaje muy realista la verdad.
Y por supuesto la chica, una mujer algo desastrosa pero realmente encantadora, habría mucho que decir de ella pero tampoco quiero hacer esto muy largo.
| Marcando músculo! xD |
Como podréis comprobar esto no es una reseña ni mucho menos sino mi humilde opinión, a mi no me gusta hacer reseñas de doramas, las encontráis en cualquier sitio a patadas, prefiero dar mis puntos de vista.
Si alguien quiere leer la reseña yo recomiendo verla en Wiki drama.
Y como he dicho, esta es mi opinión, por supuesto puede que otra persona lo vea y le parezca una chorrada, no todos vemos las cosas de la misma manera, pero creo que aun así debéis darle una oportunidad por si os acaba pareciendo tan bueno como a mi.
Y dicho esto os pondré un par de imágenes más y hasta la próxima!
| ¡Pero qué lindo! >< |
| La sorprendente espalda de Yamapi! *-* (Tenia que ponerlo) |
jueves, 14 de julio de 2011
Ghibli
Hace mucho que no me pasaba por aquí, y eso que dije que iba a actualizar regularmente. Al final, resulta que estoy más ocupada en vacaciones que durante el curso! Increíble...
Y ya que ha pasado tanto tiempo (más de un mes) debería poner algo interesante... pero no me apetece, hoy voy a hablar de mi más reciente obsesión (de muchas): el Studio Ghibli~
Bueno, realmente no tiene nada de reciente pero en las ultimas semanas me ha dado fuerte y me he visto casi todas las películas que me faltaban. Digo "casi" porque todavía me quedan por ver "Puedo escuchar el mar", "Porco Rosso" y "Pompoko" pero lo solucionaré pronto :3
![]() |
| El castillo en el cielo, una de mis favoritas ^^ |
![]() |
| La princesa Mononoke |
![]() |
| El viaje de Chihiro, otra de mis favoritas, la adoro, tambien la tengo en original |
![]() |
| El castillo ambulante (¿se nota que me gustan los paisajes? xD) |
No voy a hacer un gran análisis ni dar una extensa opinión sobre el estudio porque las hay sobradas así que me limitaré a dar mi pequeña opinión de fan. Yo creo que las películas de Ghibli tienen algo muy especial (si, suena tópico, lo se xD), no se si será por el dibujo (algo "retro", por así decirlo, pero muy detallado), la enorme calidad de las películas, las ideas y los valores que meten en ellas o la calidez que transmiten... pero lo cierto es que tienen algo que engancha. Desde "Nausicaä" hasta las películas que estrenan en la actualidad, este estudio nos transmite numerosos mensajes pero yo creo que el que está presente en todas y cada una de ellas es el respeto (a la naturaleza, a los demás y a nosotros mismos) y esto me parece algo realmente maravilloso, ya que poca gente se preocupa por transmitir cosas tan importantes como las que se pueden sacar de estas películas.
![]() |
| Mi veciono Totoro, la pelicula mas tierna que existe, sin duda |
![]() |
| Susurros del corazón |
![]() |
| Recuerdos del ayer |
![]() |
| Nicky aprendiz de bruja, la más tierna tras Totoro ^^ |
Bueno tras mis chanchulleras explicaciones de estas horas de la noche diré que mi favorita es "Nausicaä", ninguna película me había parecido tan conmovedora e importante como esta. Es cierto lo que dicen, es una película totalmente atemporal. Creo que todo el mundo debería verla y no sólo porque el maravilloso Hideaki Anno trabajase en ella <3 sino porque se puede aprender mucho.
Resumen del argumento:
1.000 años después de una guerra mundial catastrófica, la humanidad sobrevive a duras penas a orillas de un bosque contaminado con gases tóxicos e insectos mutantes gigantes, que cubren gran parte de la Tierra. El Valle de Viento es un reinado minúsculo, rodeado de reinos más poderosos y hostiles. Nausicaä es la princesa del Valle del Viento y única hija del rey; gran piloto y guerrera, es también compasiva y solícita de toda vida; trata de encontrar un sentido del bosque contaminado y se resiste a ver a los insectos como enemigos, sobre todo a los Oms, artrópodos gigantescos y temibles con los que tiene una extraña simpatía.
La crisis estalla cuando el reino vecino de Tormekia, al mando de la princesa Kushana, invade el pueblo e intenta revivir a un mortífero "Dios de la guerra", de los tiempos de la gran guerra, para triunfar contra sus enemigos y contra el bosque contaminado.
La crisis estalla cuando el reino vecino de Tormekia, al mando de la princesa Kushana, invade el pueblo e intenta revivir a un mortífero "Dios de la guerra", de los tiempos de la gran guerra, para triunfar contra sus enemigos y contra el bosque contaminado.
(Sacado de la caja de la película, que me compre hace poquito por cierto *-* aprovechando el lanzamiento remasterizado).
Y siento poner tantas imágenes, era inevitable ^^' (darle click encima para agrandarlas).
Eso es todo por hoy, para la proxima prometo dar menos el coñazo, si alguien me lee, mis disculpas xD
Suscribirse a:
Entradas (Atom)















